مهدی جونم(مجسمه اخموی من) دوستت دارم

دوشنبه 18 آبان

تلویزیون روشن بود و برنامه ی مستند درباره ی انواع پرندگان پخش میشد و علی و مهدی هم با دقت برنامه رو دنبال میکردند....

مهدی: مامان،چرا به مرغ عشق، میگن مرغ عشق؟

من: نمیدونم،فکر کنم چون دو تاشون همدیگرو خیلی دوست دارند.

مهدی:مگه بقیه پرنده ها همدیگرو دوست ندارن؟

من:چرا دوست دارند ولی اینا بیشتر

مهدی:عجب!!!

همونموقع در مورد شتر مرغ ها صحبت میشد(تو تلویزیون) و انواع تخم شتر مرغ و.....

مهدی: مامان میشه تو خونه ازشترمرغ نگهداری کرد؟؟

من: نــــــــــــــه،اینهمه پرنده هست تو  گیر دادی به عظیم الجثه ترینشون؟؟؟

مهدی:عظیم الجثه دیگه چیه؟

من: بزرگترین

مهدی: مامان خانم،عوضش با یک تخم شتر مرغ 16 نفر سیر میشن

من:    وزیر اقتصاد ،اونوقت نمی بینی برای سیر کردن شکم  شتر مرغ باید به اندازه ی غذا دادن یه گوسفند هزینه کرد؟؟

مهدی: عجــــــب!!!!

**********

دوباره وقت خواب

مهدی:مامان، یک شب و روز(شبانه روز)چند ساعته؟

من:24 ساعت

مهدی: دو شب وروز؟

من:48 ساعت

مهدی:3 شب و روز؟

من:72 ساعت

مهدی: 4 شب و روز؟

من:مهدی، کتک میخوای ؟؟؟؟؟؟؟؟

مهدی: خودم میدونم 96 ساعت

من: خوب ، منو امتحان می کنی؟؟

من که از جمع اعداد به این سرعت تعجب کرده بودم ،اول حدس زدم اینا رو قبلاً از کسی پرسیده و الان از حفظ میگه ولی بعد که پرسیدم از کجا می دونستی؟؟

مهدی: آخه من 70 رو(از72ساعت، 3شبانه روز) با 20(از 24 ساعت) جمع میکنم میشه 90 و زود 2و 4 رو هم با هم جمع میکنم میشه 6 ، میذارم کنار 90 میشه 96 دیگه.

من:الهی فدات بشم با این جمع کردن  ذهنی اعداد.

مهدی:حال میکنی چه پسر باهوشی داری؟؟

من:الهی قربونت برم.

**********

پی نوشت: امروز نوزدهم آبانماه مصادف با ششمین سالگرد تولد آقا  سید محمد طلا ست.این روزقشنگ رو از صمیم قلب ،از طرف خودم و مهدی و علی به محمد عزیزو بابا و مامان مهربونش زهراالسادات تبریک و شاد باش عرض میکنم و ازخداوند بزرگ میخوام در پناه خودش و سایه بابا و مامان محمد رو سلامت و شاد نگهدارد انشااللهو سالهای سال در کنار هم با تندرستی و دلخوشی این روز رو جشن بگیرند.محمد جان تولدت مبارک

یکشنبه ۱۷ آبان

من از مهدی خواستم در مورد اتفاقاتی که تومدرسه افتاده و درس جدیدشون برام بگه تا تو وبلاگش بنویسم

مهدی:مامان امروز حرف م رو هم یاد گرفتیم مــ غیر آخر و م آخر و میتونیم بنویسیم  :بام- دام- بادام- دام -بم-

من: آفرین پسرم چقدر کلمات جدید یاد گرفتیخوب دیگه چه اتفاقی تومدرسه افتاد؟

مهدی: یه اتفاق زشت

من:چه اتفاقی؟

مهدی:یکی از بچه های کلاس برای بار دوم شلوارشو خیس کرد

من: آخه چراااااااا؟

مهدی: من چه میدونم؟تازه،ازبس بچه ها گفتند ......(همون دانش آموز  ) تو شلوارش ج ی ش کردهامیر علی(یه دانش آموز دیگه) حالش بد شد و  ا س ت ف ر ا غ کرد

من: عجب!!!معلمتون چی گفت؟

مهدی: هیچی

ادامه داد.... ولی وقتی از کلاس بیرون رفت(همون دانش آموز اول) آقای فتحی تو سالن بهش گفت اوووووووووووووووو

***********

دیشب وقت خواب

مهدی:مامان،چند تا چیستان می پرسم اگه جواب دادی  اونوقت میرم می خوابم

من:بفرما؟؟

مهدی: اون چیه که ۱۲ تا تماشا چی داره و دو تا بازیکن و یک داور؟؟

تقلب کردم (چون داشت به ساعت دیواری نگاه میکرد)وگفتم ساعته

مهدی: آفریــــــــنخوب حالا اگه بری تو اتاق تاریک و یه شمع باشه و یه گاز و یه کبریت ،کدومو اول روشن می کنی؟

من:کبریت

مهدی:آفریــــــــــنمامان،می دونستی خدا وجود داره ولی نمیشه ببینیمش؟؟

من:بله عزیزم

مهدی:  کی توکتابهامون درباره ی خدا می خونیم؟؟

من:الهی قربونت برم همین حالا هم هر چی میخونید درباره ی خداستمثلاْ سوره ی حمد -توحید و.... هر چی وجود داره نشانه های وجود خداست ،نشانه های قدرت خداست

مهدی: مامان،هیشکی خدا رودیده؟

من: عزیز دلم خدا رو نمیشه دید ولی همه جا هست

مهدی:کاش میشد ببینیمش

من: مهدی جون بعضی چیزها رو نمیشه دید ،مثل دوست داشتن ،وقتی بهت میگم خیلی دوستت دارم تو میتونی دوست داشتنو ببینی؟

مهدی: نه مامان نمیتونم

من: خدا هم وجود داره ولی ما نمی تونیم با چشم ببینیمش ولی تو قلبمون احساسش میکنیم

مهدی: چه جالب.

علی:معلم بهداشت خیلی تعریف کرد و گفت:خیلی قشنگ شده، آفرین پسرای خوبم.

مهدی:خوب دیگه تحویل بگیر،اینم جایز ه ات حال کردی مامان؟ چقدر می گفتم خبری ازجایزه نیست؟؟

من: خوب باید بقیه بچه ها هم کارهاشون رو به مدرسه بیارن تا معلم بهداشت از بینشون یکی  انتخاب کنه

مهدی:بالاخره معلوم میشه

********

مهدی: مامان ،احساس کوفتگی یعنی چی؟

من:یعنی احساس خستگی

مهدی: خوب چرا بهش نمیگن خستگی؟؟

من:

مهدی:باشه مامان عصبانی نشو ،فهمیدم فهمیدم

من:

*********

روز پنجشنبه تو مدرسه علی ومهدی ،معلم بهداشت مدرسه گفته بود:هر کسی در مورد آنفلوآنزای خوکی مطلب جمع آوری کنه و توی روزنامه دیواری بنویسه و بیاره مدرسه  جایزه میگیرهعلی طبق معمول عاشق شرکت تو برنامه های فرهنگی مدرسه استهمینکه رسیدند به خونه مشغول جمع آوری مطلب شد مهدی هم که بر عکس اصلاْ دوست نداره تو مدرسه، بخاطر جایزه هم کاری انجام بده وقتی علی می گفت:همه چی رو پیدا میکنم و می نویسم تو روزنامه دیواری و آخرش اسم تهیه کنندگان رو می نویسم علی و مهدی....

مهدی: علی ،تو مدرسه می فهمند من کاری نکردم اونوقت جایزه خبری نیست

علی: چون تو هم از سهم بازی کردن با کامپیوتر گذشتی ،این خودش کمکه

مهدی: ولی من فکر میکنم تو مدرسه هم دروغ مفتی گفتند و جایزه نمی دن

علی:مهدی کمتر حرف بزن وگرنه اسمتو پایین روزنامه نمی نویسم

خلاصه کارای روزنامه دیواری انجام شد و هر مطلب روی کاغذ رنگی نوشته شد تا روی زمینه اصلی چسبونده بشه

بابای بچه ها گفت برای بهتر شدن کار باید از چسب" م ا ت ی ک ی "استفاده کنید تا کاغذ رنگیها خراب نشن

توضیح: تو خونه صاحب این چسب جناب ته تغاری مد ظله العالی هستند

مهدی:نه خیر،من چسب به کسی نمیدم ،از چسب مایع استفاده کنین

علی: خوب پس اسمت از پایین روزنامه حذف میشه

مهدی:خوب بشهحالا فکر میکنی چه جایزه نفیسی میخوان بهت بدن؟؟خیلی زحمت بکشن یه پرگار بهت میدن

علی:

بالاخره رضایت داد و از چسب استفاده شد

اینم حاصل تلاش دو تا داداش

***********

یه رول نایلون (برای جلد کتاب) ،علی از سوپر مارکت خریده بود(همینا که دو لایه هستند) و محمد با بابا شرط بندی کرده بود که این یک لایه بیشتر نداره و بابا میگفتند دو لایه است و برنده این شرط  ده هزارتومن جایزه داشت، اینقدر اصطکاک دو لایه زیاد بود که بابا نتونست از هم جداشون کنه و در همین گیر و دار مهدی موفق شد دو لایه رو ازهم جدا کنه و با صدای بلند گفت: من تونستم جداشون کنم بابا ده هزار تومن رو بُرد بابا هم خوشحال و راضی از اینکه قرار نیست ده هزارتومن به برنده شرط بده و ازخیر گرفتن ده هزار تومن هم طبق معمول گذشت،که وروجک زرنگ ما گفت: بابا حالا  پنج هزار تومن ،یعنی نصف شرط رو بده به من که نجاتت دادم

بابا وبقیه :

دیروز هم وروجک  دفتر تکلیفش رو تو مدرسه جا گذاشته بود،طبق معمول خیلی خونسرد و ریلکس: اشکال نداره چون تکلیف نداشتیم که.

پنجشنبه 14 آبان

مهدی و علی برای خوردن صبحانه سر سفره نشستند،مهدی با چشمانی نیمه باز لقمه های آماده شده رو با چای شیرین نوش جان میکرد .و علی هم طبق معمول حرص میخورد و به مهدی تشر میزد....

علی:مهدی،زودباش،هنوز لباسهاتو نپوشیدی،من امروز به راننده نمیگم وایسه تا تو بیایی

مهدی:خوب نگو ما آژانس میگیریم و با آژانس میام تازه بهترم هست.

من:علی نمیخواد عجله کنی،هنوز وقت هست بذار صبحانه ش رو بخوره.

علی:نه حالا عجله کردن من تأثیری هم روی آقا(مهدی)میذاره!!!

مهدی:

*********

وقتی مهدی صبحانه ش رو خورد برای شستن دست و صورتش (تو آشپزخونه)شیر آب رو که باز کرد گفت:مامان،میخوام یه چیزی در مورد آنفلونزای خوکی برات بگم.

من:بگو خوشگلم

مهدی:این آنفلونزا اول بین خوکها بوده و اونا رو می کشته ،کم کم اومده تو آدمها و روشون تسبیر(بر وزن تأثیر)گذاشته.

قبل از اینکه من اشتباهشو بگم...

علی:آقای کارشناس اون تأثیره نه تسبیر

مهدی و من:

***************

و حالا اون دو تا خبر خوب:

پی نوشت 1: با خبر شدم که درسا جون نور چشمان مامان تیدآ ی مهربون و بابای خوبش سوم آبان ماه به دنیا اومده. بابا و مامان درسا جون چشمتون روشن و  قدم نورسیده مبارکتون باشه. الهی جشن فارغ التحصیلی و جشن عرو سیشو ببینید.انشاءالله همیشه سلامت و شاد باشید در کنار هم. درسا جون به این دنیا خوش اومدی عزیزم.

پی نوشت 2:امروز چهاردهم آبان ماه و دومین سالگرد تولد آرین جون پسر عزیزو دوست داشتنی ِ مامان فیروزه مهربونه. این روز قشنگ رو از صمیم قلبم به آرین عزیز و بابا و مامان مهربونش تبریک و شادباش عرض میکنم و ازخداوند متعال میخوام سالهای سال در کنار هم با تندرستی و دلخوشی این روز رو جشن بگیرید. آرین جون تولدت مبارک

*********

بعداْ اضافه شد:بالاخره با دو روز تاخیر ژاکت ته تغاری تموم شد

دوشنبه 11 آبان

مهدی بعد از رسیدن به خونه....

مهدی:مامان ،معاون یعنی چی؟

من:معاون ، یک کلمه عربیه و معنیش یعنی همکار(کمک دهنده) ولی در اصل جانشین مدیره،و هر وقت مدیر نباشه،معاون میشه مدیر.

مهدی:چه جالب!!!!

*******

امروز حرف "د" رو هم یاد گرفتیم و نوشتیم آباد – باد- داد-دَ   

معلمشون خواسته بود هر شب تو خونه یه دیکته بهشون بگیم بنویسن(کلمات خارج از کتاب) دیشب که بهش دیکته می گفتم ازش خواستم بنویسه اَ دَ ب -آداب باز هم مثل روز جمعه چنان به وجد اومده بود که منم از خوشحالی وروجک  اشک می ریختم

*******

امروز صبح(12 آبان 88)

من: مهدی-علی بیدار شید دیرتون شد ،سرویس رفت

علی سریع بلند شد که دست و صورتشو بشوره

مهدی نشست تو رختخوابش و در حالیکه چشمهاش هنوز بسته بود : سرویسمون رفت که رفت ،من نگران نمیشم.

من: بلند شو بچّه اینقدر لفتش نده ،زودباش باید صبحانه تو بخوری.

مهدی: نمیخوام برم مدرسه.

من:

بالاخره بلند شد و رفت دست و صورتشو شست و اومد سرسفره.،همینطور که براش لقمه میگرفتم ازش پرسیدم تو اصلاً معنی ِ نگران رو می دونی ؟که میگی سرویس بره نگران نمیشم؟؟

مهدی:بله

من: خوب معنیش چی میشه؟

مهدی:یعنی نگران نمیشم اگه سرویس بره مدرسه.

من:عجب!!! واقعاًخسته نباشی

مهدی:خواهش میکنم.

        عشق مامان و بابا (خرداد۸۶)