دوستان و همراهان عزیز سلام

امیدوارم حال شما و جگر گوشه هاتون خوب باشه و روز و روزگار بر وفق مراد.

ایام با برکت ماه رجب المرجب رو بهتون تبریک و شاد باش عرض میکنم و از خداوند متعال خواهانم که طاعات و عبادات شما عزیزان مقبول درگاهش واقع شده و همگی حاجت روا باشید انشاءالله.

بعد از این مدت نوشتن از مهدی و کارهای جدیدش واقعاً سخته(چون منم تنبلیم گل کرده اونم از نوع صد پر)ولی سعی میکنم براتون از مهدی و کارهای جدیدش بنویسم.

امروز جاتون خالی همراه بچه ها برای شرکت در جشنواره گل و گلاب لاله زار (120 کیلومتری کرمان)ساعت 6 صبح از خانه حرکت کردیم هوا خیلی عالی و دلچسب بود(کمی سرد بنظر می رسید)مهدی که تازه از خواب بیدار شده بود....

مهدی:مامان یادته دیروز گفتم برام دستکش بخرید،گفتی حالا تابستونه؟من واسه امروز می گفتم ببین چقدر هوا سرد شده ،اگه سرما بخورم فقط و فقط تقصیر توئه.

من: نه آقا ،سرما نمی خوری ،چون از خواب بیدار شدی فکر میکنی سرده ،حالا بریم سوار ماشین بشیم اگه سرد بود خودم یه فکری برای دستهات و سرما نخوردن میکنم.

مهدی:از من گفتن بود دیگه خود دانی

من:

******

بخاطر شلوغ بودن محل برگزاری جشنواره و ترافیک ،من به بابای مهدی گفتم خوب همینجا بایستیم ،اینهمه ماشین اینجا ایستادند و تو محوطه چادر زدند چه اشکالی داره اینجا؟محمد ،دادش بزرگه مهدی میگه:مامان ،ظهر اینجا هوا داغه و چادر مثل کوره میشه اونوقت چیکار کنیم؟

مهدی:مامان کوره یعنی چی؟

من:کوره جای بسیار داغیه که برای پخت خشت خام ازش استفاده می کنن تا خشت خام به آجر تبدیل بشه.

مهدی:خوب اونوقت ما تو چادر که مثل کوره شده به چی تبدیل میشیم؟

من:  مهدی جان بس کن عزیز دلم ،حوصله آدمو سر می بری با این سؤالاتت!!!

مهدی: مامان یادت باشه چطور سر بالا جواب میدی و منو تحویل نمیگیری

من: جل الخالق ،من کی سر بالا جواب دادم  بچّهههههه؟؟؟؟

مهدی:همین الان

******

رسیدیم به گلزارهای گل محمدی که هوا پر بود از عطر دل انگیز این گلها ،مهدی میگه مامان اینجا بوی شربت گلاب میاد مگه نه؟

من :آره عزیزم ،آخه از همین گلها ،شربت گلاب رو می گیرند.

مهدی:چه طوری می گیرند؟

من:با وسیله مخصوصی که برای همین کار درست شده.

فاطمه همون موقع یه گل محمدی رو چیده بود به دست من داد و گفت تقدیم به مامان عزیزم.منم تشکر کردم و گفتم ولی بچه ها دیگه گل نچینید .همونموقع دیدم مهدی هم یه گل دستشه و آورد بطرف من و گفت :این گل تقمیم(بر وزن تقدیم)به مامان مهربونم.منم که مثل بقیه نتونستم جلوی خندم رو بگیرم گفتم الهی فدای دستای کوچولوت برم که گل تقمیم(بر وزن تقدیم) میکنه.دیگه خندید و رفت پی کنجکاوی و همینطور تا همین الان که رسیدیم خونه سؤالهای عجیب غریبش همچنان ادامه داره.....

خوب و خوش باشین

دوستتون داریم